पराभक्ती:

परमेश्वराचा साक्षात्कार झाल्यावर परमेश्वराशी एकरूप होऊन आनंदमय अवस्थेत ठेवणारी जी भक्ती होते ती पराभक्ती होय.

या अवस्थेत भक्ति करावी लागत नाही, ती आपोआप होते.

स्वस्वरूपानुसंधानात लाभणारे दिव्य प्रेम व अलौकिक आनंद हा आतून उत्पन्न होतो.

हेच पराभक्तीचे खरे स्वरूप आहे.

ती अमृतस्वरूप, मोक्षस्वरूप, शब्दातीत असते.

महर्षी नारद...३,४,५,६

भगवंताविषयी वाटणारं प्रेम निर्हेतुक, निरतिशय, निष्काम व निरंतर असते.