You are here / महर्षींची उन्मनी अवस्था

महर्षींची उन्मनी अवस्था

श्लोक १ ते १० ‘अल्लख’ शून्य-सृष्टीच्या विभो। विभुत्वांत अवतरल्या नभो। नभ:स्वरूप गौर शंभो!। तुला ही शरणागति।। ।।१।। अनंत शून्यांचे तूं शरण। अनंत शरणांचे आवरण। आवरणांचें वितरण। देह विदेहत्याग ।। ।।२।। देह आणि शून्य। शून्य आणि (विदेह) गगन। गगन आणि (भाव) जनन। सर्व सृष्टींचे ।। ।।३।। देहासि शून्याचा आलंब। शून्यांत देहास प्रारंभ। महानभाचा आरंभ। नभामध्यें।। ।।४।। अंतराळीचें वितान। तेथ नक्षत्रांचे आभरण। तयांचे उदय-अंतर्धान। अंतरामध्ये ।। ।।५।। नक्षत्रांची शिवाशिवी। शून्यवृत्तींची धावाधावी। प्रारंभिली इंद्रियग्रामीं। येथें शून्य भोज्या ।। ।।६।। समुद्रांतले शिंपले। Read More	२३ जानेवारी २३ जानेवारी: एकूण श्लोक: ७ संध्याकाळी ०७.०५ आज उघडला तिसरा नयन। जयाचें नामाभिधान शांकर-ज्ञान। वस्तुमात्रीं श्रीरामाचें अखंड-ध्यान। सर्व परिपूर्ण सुखरूप ।। ।।१।। जयाचें मायीक रूप। चर्म-चक्षू देखती अमूप। ज्ञान-चक्षू पाहे श्रीराम-रूप। तो सोहळा अलौकिक ।। ।।२।। हें जड की श्रीचैतन्य-घन। ऐसा उठे तेथ प्रेम-प्रश्न। तेव्हां जड-वाद सोडी पंच- प्राण। श्रीराम-ध्यान स्वयं उरे ।। ।।३।। उठा उठा हो लवड सवडीं। प्रेमें आठवा संतचरित्र गोडी। नामसंकीर्तनाची सदा धडधडाडी। वाहूं द्या अंतर्बाह्य ।। ।।४।। रसाळ प्रेमळ शंकर चरित्र। Read More	२ जुलै २ जुलै: एकूण श्लोक: ०९ दुपारी ०२.०५ स्वस्ति! स्वस्ति!नरनारायणशरण्ये! स्वस्ति! वैराजश्रिये वसुवरेण्ये वियदविलासिनि वंद्ये वदान्ये स्वस्ति! अलखे!! ॥१॥ दुपारी ०२.४७ मरकतांचे मणिपीठसंस्थापिले ज्वलज्जीवनांत महदादेश आलेखले अलक्ष्यगायत्रीनें मानव्य आज्ञापिलें व्यासकुटिरकौतुक हें ॥२॥ दुपारी ०३.०० निष्कायांत निर्झरलेल्या स्फूर्ती द्रष्टारांनी डोळविलेल्या श्रुती तुरीयेत निरवस्थलेल्या अवधूतचिती अलक्ष्यभानात अनुभवाव्या! ॥३॥ अलख-नंदेचा अखंडधाराप्रपात शून्यसंवित्तीचा सहस्रालेला माध्यान्हझोत सामछंदांचें समाधलेंलें उद्गीथ नवविद्या उदयाचलस्था ॥४॥ Read More
१९४२ मधील श्लोक १९४२: एकूण श्लोक: ७ जुलै, दि. १७: ५ ऒक्टोबर, दि. ४: १ नोव्हेंबर, दि. २१: १ १७ जुलै: सकाळी ११.५५ अक्षरज्ञान संततीचा अभिषेक। तेथ सुवर्णप्रवाहीं भास्वरलें शतैक। ‘महासिद्धांत’ मूर्तीचा कुरूष्व व्यतिरेक। तेथ नव्व्याण्णवावें धूतदर्शन।। ।।१।। अक्षरमात्रांत साध्य सिद्धांतलें। किरणावलींत अर्थबिंब प्रभातलें। सप्त्व्याहृतींत ‘रं’ बीज माध्यान्हलें। परात्परपदस्पर्श येथ शब्दीं ।। ।।२।। नवनवांचा नवोत्तम गुणोत्कर्ष। विश्ववाग्यज्ञाचा अमृतावशेष। जहदजहल्लक्षणांचा उर्वरीत निर्देश। वाक्य मूर्तींत या ।। ।।३।। अनाहतांतील एक एक लल्कार। शरीरस्थ संवित्पूजनाचा वषट्कार। Read More	१९४३ मधील श्लोक १९४३: एकूण श्लोक: ५ ६ सप्टेंबर संध्याकाळी ०६.०० स्वस्ति! मत्स्येंद्र संहिते, श्री वैष्णवि!। शांते अवधूते सहजे संवित्शांभवि!। जयश्रिये! संकेतस्थे, शब्दशाबरभैरवि!। केवलगर्भे! नमोSस्तु ते ।। ।।१।। चमकली कीं दहरकुहरीं विद्युल्लेखा। उमटली कीं गुप्तर्थाची बोलकी रेखा। हेलावली वा रससागरी श्रीमहामत्स्यनौका। गोरक्षगीता उन्मेषली ।। ।।२।। कर्पूरज्योतींची तेजाळली राणीव। अखंडार्थवृत्तीची फेसाळली शहाणीव। शांतल्या अद्भुताची कल्लोळली जाणीव। श्री-ज्ञान टीका मुकुलली ।। ।।३।। श्रीविद्येचा पंथराज नवरसाळ। नवपीठांत नवनटले श्रीसंकेतश्रियाळ। Read More	श्लोक १ ते १० नीड अश्वत्थ शाखेंतलें। मेघादृशा सुस्पष्ट अवलोकिलें। प्रकाश रश्मींत गुंफले। देहजाल त्याचे ।। ।।१।। तया अश्वत्थाचें शिरीं। विराजे दीपमाला परावैखरी। ते दीप स्नेहाळले सामस्वरी। जय जय! स्वरसरस्वती! ।।२।। साष्टांग देहाची अष्टमी माला। तुरीय यौवनाची किशोरी बाला। श्रीमन् - महालक्ष्मी श्यामला। बुला व बली येथे ।। ।।३।। स्वाराज्य मंडपलें अनुभूतींत। साक्षित्त्व सांठलें अनुवृत्तींत। पीठस्थले जीव अनुग्रहीत। घबाड मुहूर्त हा! ।। ।।४।। येथ भविष्य भूतला। येथ सौषुप्त् जागरला। येथ आत्मदेव मृत्तिकला। लक्ष्मी संपुटीं ।। ।।५।। दैनंदिन संवर्त आकारले। Read More