You are hereसमर्पण
समर्पण
गिळाया मोजके, सुखाचे हे क्षण। सदा पसरी वदन, भूतकाळ।।
सख्या भूतकाला, तुझ्या अन्तरांत।
वेदना त्या सुप्त, किती माझ्या।।
तुझ्या अंगावरी, फेकुनी अनुभव।
शान्त केला जीव, स्वत:चा मी ॥१॥
जन्ममृत्यूंच्या या, पावलांनी दोन। कालाचें हे वन, फिरे आत्मा।।
चक्रनेमिक्रम, विराट विश्वाचा।
असा चालायाचा, निरंतर ॥
जन्ममृत्यूंच्या या, पावलांनी दोन।
कालाचें हे वन, फिरे आत्मा ॥१॥
भवानी पूजेला, आणिले भंडार। वासनांना ठार, करूनीयां।।
भवानी पूजेला, आणिले भंडार।
वासनांना ठार, करूनीयां ॥
मेलेल्या इच्छांनीं, रक्ताळले चित्त।
संपादिलें वित्त, विरक्तीचें ॥१॥
प्रेत माझें माझ्या फिरे खांद्यावरी।
मला माझी भेट, पुन्हा होणे नाहीं।
ऊर भरूनि येई, म्हणूनी हा ॥
माझीच मी तशी, आत्महत्या केली।
तिरडीही वाहिली, मींच माझी ॥
प्रेत माझें माझ्या, फिरे खांद्यावरी।
पादुका या शिरीं, पुन्हां माझ्या ॥१॥
प्रवाह कालाचा एकरुप आहे। मी तयास पाहे बहुविध।।
प्रीति खेदाची माऊली, आज जीवाखातर झाली।
आतां तुला नमस्कार, नको प्रीतीचा विचार॥
झाली तेवढी फसगत, जिवाला जाळित पोळीत।
प्रीति करावी मानवी, देवा अद्दल घडावी॥१॥
मानवांना वाटे लाज, परत-प्रेम लाघे सहज।
फत्तरांच्या फसव्या देवा, तुझी व्यर्थ केली सेवा॥
एका स्वप्नातुनीं, दुज्यांत जागृति।
होतसे जीविती, क्षणो क्षणी॥२॥
चर्मचक्षू जेव्हा, सदाचे झांकीन।
तेव्हांच पाहीन, सत्यसृष्टी॥
किलबिलाट करिती, शांततेचे ध्वनि।
असे अंत:करणी, सदा माझ्या॥३॥
सर्वस्व सांडले, आत्मतत्त्वानें या। तुला पूजावया, देव देवा।।
केतकीच्या पोटीं, विषारी नागिण।
कमलिनीकर्तन, करी भृंग ॥
किडा उंबरांत, प्रेमांत वासना।
सदा असावी ना, मृत्यू लोकीं ॥१॥
‘स्व’ च्या सिंहासनी ‘पर’ ला बसवूं
समाजस्थंडिली, स्वार्थाची आहुति
हीच यज्ञरिति, व्यक्तिमात्रा
तन्तुत्वाचा त्याग, पटाच्या सिद्धीला
बिन्दुत्व सिंधूला, समर्पण ॥१॥
पुस्तकाचे चॅप्टर्स
संपूर्ण पुस्तक वाचण्यासाठी खालील लिंक्सवर क्लिक करा.