You are hereसमर्पण

समर्पण


गिळाया मोजके, सुखाचे हे क्षण। सदा पसरी वदन, भूतकाळ।।

सख्या भूतकाला, तुझ्या अन्तरांत।
वेदना त्या सुप्त, किती माझ्या।।
तुझ्या अंगावरी, फेकुनी अनुभव।
शान्त केला जीव, स्वत:चा मी ॥१॥

जन्ममृत्यूंच्या या, पावलांनी दोन। कालाचें हे वन, फिरे आत्मा।।

चक्रनेमिक्रम, विराट विश्वाचा।
असा चालायाचा, निरंतर ॥
जन्ममृत्यूंच्या या, पावलांनी दोन।
कालाचें हे वन, फिरे आत्मा ॥१॥

भवानी पूजेला, आणिले भंडार। वासनांना ठार, करूनीयां।।


भवानी पूजेला, आणिले भंडार।
वासनांना ठार, करूनीयां ॥
मेलेल्या इच्छांनीं, रक्ताळले चित्त।
संपादिलें वित्त, विरक्तीचें ॥१॥

प्रेत माझें माझ्या फिरे खांद्यावरी।

मला माझी भेट, पुन्हा होणे नाहीं।
ऊर भरूनि येई, म्हणूनी हा ॥
माझीच मी तशी, आत्महत्या केली।
तिरडीही वाहिली, मींच माझी ॥
प्रेत माझें माझ्या, फिरे खांद्यावरी।
पादुका या शिरीं, पुन्हां माझ्या ॥१॥

प्रवाह कालाचा एकरुप आहे। मी तयास पाहे बहुविध।।

प्रीति खेदाची माऊली, आज जीवाखातर झाली।
आतां तुला नमस्कार, नको प्रीतीचा विचार॥
झाली तेवढी फसगत, जिवाला जाळित पोळीत।
प्रीति करावी मानवी, देवा अद्दल घडावी॥१॥

मानवांना वाटे लाज, परत-प्रेम लाघे सहज।
फत्तरांच्या फसव्या देवा, तुझी व्यर्थ केली सेवा॥
एका स्वप्नातुनीं, दुज्यांत जागृति।
होतसे जीविती, क्षणो क्षणी॥२॥

चर्मचक्षू जेव्हा, सदाचे झांकीन।
तेव्हांच पाहीन, सत्यसृष्टी॥
किलबिलाट करिती, शांततेचे ध्वनि।
असे अंत:करणी, सदा माझ्या॥३॥

सर्वस्व सांडले, आत्मतत्त्वानें या। तुला पूजावया, देव देवा।।

केतकीच्या पोटीं, विषारी नागिण।
कमलिनीकर्तन, करी भृंग ॥
किडा उंबरांत, प्रेमांत वासना।
सदा असावी ना, मृत्यू लोकीं ॥१॥

‘स्व’ च्या सिंहासनी ‘पर’ ला बसवूं

समाजस्थंडिली, स्वार्थाची आहुति
हीच यज्ञरिति, व्यक्तिमात्रा
तन्तुत्वाचा त्याग, पटाच्या सिद्धीला
बिन्दुत्व सिंधूला, समर्पण ॥१॥

पुस्तकाचे चॅप्टर्स

संपूर्ण पुस्तक वाचण्यासाठी खालील लिंक्सवर क्लिक करा.

You may keep up to date with our updates by subscribing to RSS feed of this website. RSS Feed is available at www.maharshivinod.org/rss.xml

श्रीगुरुपादुकोदयस्तोत्रम्


आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव।
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व।
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व।
प्रसादचिन्ह श्री-श्री-श्रीविद्येचें।।१।।

परा, परापरा, अपरा।
श्रीगुरूपुजा ही त्रिशिरा।
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा।
ओष्ठविण्याचा समय हा।।२।।

‘अपरा’ आराधनेंत भेद-ग्रह-स्थिती।
‘परापरा’ अवस्थेंत भेद-अग्रह-वृत्ती।
‘परा’ अवस्थानांत अभेद-स्फूर्ती।
श्रीगुरूपुजेची पादुका ही।।३।।

आदिभान हें परात्परगुरुबीज।
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज।
जीवूजीवूचा पहिला परिव्राज।
गुरूपादुकेचें आलोचन ।।४।।

एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म।
तेथ निष्कलेचे निजशक्तीधाम।
निर्झरले व्यापिनीचे श्यामव्योम।
अमृतमेघ वोसंडला।।५।।

चतुष्कोणी देवतात्म्यांचे उगमस्थान।
बिंदुस्थली अमृतसिद्धीचें अनुभावन।
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन।
श्रीगुरूविद्येचा सहजाचार हा।।६।।

‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती।
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती।
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती।
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान।।७।।

‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन।
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन।
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण।
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव।।८।।

चित्गगन-चंद्रिकेची फेसाळली जान्हवी।
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी।
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी।
श्रीपादुकोदय स्तोत्र हें ।।९।।

श्रीनवशुक्तिकांचा सम्यक् समुल्लेख।
येथ दशोपनिषद्रहस्याचे महावार्तिक।
आदिकृपेचा जणुं संतताभिषेक।
श्रीगुरूपादुकोदयस्तोत्रम्।।१०।।

।।इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्।।
------------------------------