You are hereमोक्ष

मोक्ष


तत्त्वज्ञान म्हणजे यथार्थज्ञान

श्रीवात्सायनांनी तत्त्वज्ञानाची व्याख्या अशी केली आहे - मिथ्याज्ञान नव्हे ते तत्त्वज्ञान.

वस्तूंतले `ते-पण' म्हणजे तत्+त्व प्रकट करणारे ते तत्त्वज्ञान होय.

या तत्त्वज्ञानाचा उदय कसा होता?

प्रशस्तपाद हा वैशेषिक सूत्राचा भाष्यकार म्हणतो :- तच्च् ईश्वरनोदनाभिव्यक्तात धर्मादेव।।

ईश्वरनोदना म्हणजे ईश्वराचा उपदेश.

हा `उपदेश' वेदान्तगीत आहे व वेदांमध्ये अभिव्यक्त झाला आहे.

वेद हे धर्माचे मूळ म्हणजे उगमस्थान होय.

धर्म हे तत्त्वज्ञानाचे मूळ होय.

तत्त्वज्ञानाच्या अभ्यासाने धर्म प्रकट होतो व धर्माच्या प्रकर्षाने ईश्वर प्राप्ति, जीवशिवैक्य व अद्वैत सिद्धी यांचा उगम होतो.

ज्ञानदूत

ले. न्यायरत्न धुं. गो. विनोद, (दिवाळी विशेषांक)( १९६५)
----------------------------------------------
१)
ज्ञान-दूताचे हे सहावे दर्शन, विश्वावसू संवत्सराच्या दीपावलीनिमित्त होत आहे.
हा ज्ञान-दूत येतो कोठून?
हा ज्ञान-दूत अनंत अवकाशातून येतो.

अनुभवामृत दीपिका

पुस्तकाचे नाव: अनुभवामृतदीपिका
लेखक: श्री. प्र.स.सुबंध
प्रस्तावना: अनुभवामृताची सजीव मूर्ती, प्रात:स्मरणीय व नित्य दर्शनीय श्री जगद्गुरू न्यायरत्न डॉ.धुं.गो. विनोद, एम्.ए., पी.एच्.डी, दर्शनालंकार यांचा कृपाशीर्वाद

-१-

बारावे पाऊल

बारावे पाऊल

‘शब्दो नित्य:।’ त्याचे ‘अर्थ’ बदलत रहातात

(७)
‘धर्म’, ‘आत्मा’, ‘मोक्ष’ व ‘निवृत्ती’ या शब्दांचे मूळ स्वरूप, निरुक्ती, सहज-संदेश हुडकून काढणे, त्या शब्दांचे वास्तविक अर्थ प्रकटविणे व प्रतीत करून घेणे, हे जिज्ञासूंचे व मुमुक्षूंचे आवश्यक किंबहुना, अपरिहार्य कर्तव्य आहे.

‘धवलगिरी’ हे प्रतीक मुक्तीचा आस्वाद व मुक्तीचा स्वरूपार्थ प्रकटविणारे आहे.

(२)
‘धवलगिरी’ हे प्रतीक मुक्तीचा आस्वाद व मुक्तीचा स्वरूपार्थ प्रकटविणारे आहे. अनुभवाच्या सर्वोच्च श्रेणीचे दर्शन घडविणे, हा या प्रतीकाचा हेतू आहे. अनुभवांतील विशुद्ध ज्ञान कशा स्वरूपाचे असते, हेही या प्रतीकाने विशद होईल.

पुस्तकाचे चॅप्टर्स

संपूर्ण पुस्तक वाचण्यासाठी खालील लिंक्सवर क्लिक करा.

You may keep up to date with our updates by subscribing to RSS feed of this website. RSS Feed is available at www.maharshivinod.org/rss.xml

श्रीगुरुपादुकोदयस्तोत्रम्


आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव।
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व।
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व।
प्रसादचिन्ह श्री-श्री-श्रीविद्येचें।।१।।

परा, परापरा, अपरा।
श्रीगुरूपुजा ही त्रिशिरा।
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा।
ओष्ठविण्याचा समय हा।।२।।

‘अपरा’ आराधनेंत भेद-ग्रह-स्थिती।
‘परापरा’ अवस्थेंत भेद-अग्रह-वृत्ती।
‘परा’ अवस्थानांत अभेद-स्फूर्ती।
श्रीगुरूपुजेची पादुका ही।।३।।

आदिभान हें परात्परगुरुबीज।
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज।
जीवूजीवूचा पहिला परिव्राज।
गुरूपादुकेचें आलोचन ।।४।।

एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म।
तेथ निष्कलेचे निजशक्तीधाम।
निर्झरले व्यापिनीचे श्यामव्योम।
अमृतमेघ वोसंडला।।५।।

चतुष्कोणी देवतात्म्यांचे उगमस्थान।
बिंदुस्थली अमृतसिद्धीचें अनुभावन।
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन।
श्रीगुरूविद्येचा सहजाचार हा।।६।।

‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती।
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती।
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती।
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान।।७।।

‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन।
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन।
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण।
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव।।८।।

चित्गगन-चंद्रिकेची फेसाळली जान्हवी।
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी।
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी।
श्रीपादुकोदय स्तोत्र हें ।।९।।

श्रीनवशुक्तिकांचा सम्यक् समुल्लेख।
येथ दशोपनिषद्रहस्याचे महावार्तिक।
आदिकृपेचा जणुं संतताभिषेक।
श्रीगुरूपादुकोदयस्तोत्रम्।।१०।।

।।इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्।।
------------------------------