You are hereकुंडलिनी शक्ती / कुंडलिनी शक्ती

कुंडलिनी शक्ती


कुंडलिनी शक्ती

नागिणीचे पिले कुंकुमे नाहले। वळण घेऊनी आले सेजे जैसे।
तैसी हे कुंडलिनी मोटकी औटवळणी। अधोमुख सर्पिणी निदेली असे॥
ते कुंडलिनी जगदंबा जे चैतन्य चक्रवर्तीची शोभा। जया विश्वबीजाचिया कोंभा माउली केली।
ते शून्यलिंगाची पिंडी जे परमात्मया शिवाची करंडी। जे प्रणवाची उघडी जन्मभूमि॥

- ज्ञानेश्वरी (६/२२२-२७३)

कुंडलिनीला पर्यायी शब्द: चित्शक्ती, पराशक्ती, शब्दब्रह्मामिका स्फूर्ती, सरस्वती, महामाया, महादेवी, महालक्ष्मी
वर्ण: कोटी विजेप्रमाणे तेजस्वी
आकार: कमलाच्या तंतूप्रमाणे सूक्ष्म, कुंडलाप्रमाणे, साडे तीन वेटोळे
लक्षणार्थ: प्रणवाच्या साडे तीन मात्रा अ, ऊ. म , ँ
अवस्था: सुप्त (निजलेली)
श्रीमदशंकराचार्य - ‘प्रकृतिः निश्चला परावात्रूपिणी परप्रणवात्मिका कुण्डलिनी शक्ति’ - ‘प्रकृती ही अत्यंत निश्चल आहे. परावाणी हे तिचे स्वरूप आहे. ही प्रकृती ओंकारमंत्राशी एकरूप झालेली कुंडलिनी शक्ती आहे.’
ती सर्व वृत्तींचे बीज आहे.
ती वायवी म्हणजे प्राणशक्ती आहे (रूद्रयामलतंत्र). म्हणजे जीवाची जीवनीशक्ती आहे.
या शक्तीपासून ‘अ’ कारापासून ‘क्ष’ कारापर्यंत सर्व अक्षरांची आणि अक्षरयुक्त मंत्रांची शक्तीसह उत्पत्ती होत असते.
ती सामानी आहे - सर्वांना साधारण असलेली आहे.
चैतन्य मूलाधारात परिच्छिन्न व परिमित होऊन रहाते.
भूततन्मात्रांच्या योगाने कुंडलिनीचा उदय होतो.
कुंडलिनी ही नित्यानंद स्वरूपाची परमप्रकृति आहे.
तिला दोन तोंडे आहेत - अंतर्मुख व बहिर्मुख
ती एका मुखाने ब्रह्मद्वार (सुषुम्ना नाडीचे मुख) अडवून निद्रा घेते. - महानारायणोपनिषद
दुसर्‍या मुखाने ती नेहमी जागृत असते. ती या मुखाने श्वास-प्रश्वास करते.
या जागृतीमुळे जीवाला बाह्यज्ञान होते. जीवाला एकत्वाची जाणीव न होता भिन्नतेची जाणीव होते.

पुस्तकाचे चॅप्टर्स

संपूर्ण पुस्तक वाचण्यासाठी खालील लिंक्सवर क्लिक करा.

You may keep up to date with our updates by subscribing to RSS feed of this website. RSS Feed is available at www.maharshivinod.org/rss.xml

श्रीगुरुपादुकोदयस्तोत्रम्


आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव।
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व।
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व।
प्रसादचिन्ह श्री-श्री-श्रीविद्येचें।।१।।

परा, परापरा, अपरा।
श्रीगुरूपुजा ही त्रिशिरा।
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा।
ओष्ठविण्याचा समय हा।।२।।

‘अपरा’ आराधनेंत भेद-ग्रह-स्थिती।
‘परापरा’ अवस्थेंत भेद-अग्रह-वृत्ती।
‘परा’ अवस्थानांत अभेद-स्फूर्ती।
श्रीगुरूपुजेची पादुका ही।।३।।

आदिभान हें परात्परगुरुबीज।
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज।
जीवूजीवूचा पहिला परिव्राज।
गुरूपादुकेचें आलोचन ।।४।।

एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म।
तेथ निष्कलेचे निजशक्तीधाम।
निर्झरले व्यापिनीचे श्यामव्योम।
अमृतमेघ वोसंडला।।५।।

चतुष्कोणी देवतात्म्यांचे उगमस्थान।
बिंदुस्थली अमृतसिद्धीचें अनुभावन।
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन।
श्रीगुरूविद्येचा सहजाचार हा।।६।।

‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती।
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती।
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती।
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान।।७।।

‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन।
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन।
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण।
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव।।८।।

चित्गगन-चंद्रिकेची फेसाळली जान्हवी।
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी।
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी।
श्रीपादुकोदय स्तोत्र हें ।।९।।

श्रीनवशुक्तिकांचा सम्यक् समुल्लेख।
येथ दशोपनिषद्रहस्याचे महावार्तिक।
आदिकृपेचा जणुं संतताभिषेक।
श्रीगुरूपादुकोदयस्तोत्रम्।।१०।।

।।इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्।।
------------------------------