You are here२३ मे / २३ मे

२३ मे


२३ मे
एकूण श्लोक: ८

रात्रौ १०.१०

‘परिघ’ म्हणजे वृत्त्यनुवृत्तीची गुंफण।
जीव कलिकेवरि आशीर्बिंदूंचें शिंपण।
वेधदीक्षितांचे अंत:संवित् स्फुरण।
चक्राकार कुलौघ हा! ।। ।।१।।

सहस्रारीं स्फूर्तलेला वोहळ।
अधांतरीं आधारिलेला नीलबिंबगोल।
विशुद्धींत विकसलेला अमृत बोल।
परिघमार्गें प्रवर्तला!।। ।।२।।

रात्रौ १०.३०

परिघरेषेची परिक्रमा संपूर्णली!।
उदेली स्वयंश्रीश्यामा श्रीसंविद्उदयाचलीं।
अवतरली बिंबगर्भा सुवर्णसामराऊळीं।
सामरस्य हें संवित्श्यामेचें!।। ।।३।।

परिघाची या पाऊलवाट गुलाबी।
दीप्त्मिती बीजंमा प्रस्फुरे मध्यकेंद्रगर्भीं।
व्यासरेषेंत प्रवर्तला गंधसुरभी।
परिघ व्यांस केंद्राकारले!।। ।४।।

अनुरणले बीज स्वरांचे सामवेद।
जाहला संचित कर्मच्छायांचा उच्छेद।
कुसंस्कारांस लाधतां श्रीनाथवेध।
कुलशाप अस्तमानला! ।। ।५।।

रात्रौ ११.००

रात्रौ ११.०५

देख आतां आशीर्लतांचा फुलोरा।
पाळ आतां पुण्यवैभवांचा पसारा।
सांभाळ आतां श्रीसंप्रदायसंसारा।
वंशतरूस पाणी द्या! ।। ।।६।।

परिघ हा संस्कार संततीचा ।
व्यास हा कुशल शोधन विधानाचा।
केंद्र म्हणजे श्याम बिंदू अतिअतींततेचा।
भूमितिशास्त्र हें अभौतिक ।। ।।७।।

भुवर्मिति स्वर्मिति महर्मिति।
सूक्ष्म कारण महाकारणस्थिति।
मुक्ति युक्ति आणि निरवस्थिति।
तत्र भूमिषु विनियोग:।। ।८।। रात्रौ ११.२२

पुस्तकाचे चॅप्टर्स

संपूर्ण पुस्तक वाचण्यासाठी खालील लिंक्सवर क्लिक करा.

You may keep up to date with our updates by subscribing to RSS feed of this website. RSS Feed is available at www.maharshivinod.org/rss.xml

श्रीगुरुपादुकोदयस्तोत्रम्


आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव।
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व।
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व।
प्रसादचिन्ह श्री-श्री-श्रीविद्येचें।।१।।

परा, परापरा, अपरा।
श्रीगुरूपुजा ही त्रिशिरा।
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा।
ओष्ठविण्याचा समय हा।।२।।

‘अपरा’ आराधनेंत भेद-ग्रह-स्थिती।
‘परापरा’ अवस्थेंत भेद-अग्रह-वृत्ती।
‘परा’ अवस्थानांत अभेद-स्फूर्ती।
श्रीगुरूपुजेची पादुका ही।।३।।

आदिभान हें परात्परगुरुबीज।
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज।
जीवूजीवूचा पहिला परिव्राज।
गुरूपादुकेचें आलोचन ।।४।।

एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म।
तेथ निष्कलेचे निजशक्तीधाम।
निर्झरले व्यापिनीचे श्यामव्योम।
अमृतमेघ वोसंडला।।५।।

चतुष्कोणी देवतात्म्यांचे उगमस्थान।
बिंदुस्थली अमृतसिद्धीचें अनुभावन।
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन।
श्रीगुरूविद्येचा सहजाचार हा।।६।।

‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती।
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती।
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती।
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान।।७।।

‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन।
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन।
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण।
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव।।८।।

चित्गगन-चंद्रिकेची फेसाळली जान्हवी।
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी।
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी।
श्रीपादुकोदय स्तोत्र हें ।।९।।

श्रीनवशुक्तिकांचा सम्यक् समुल्लेख।
येथ दशोपनिषद्रहस्याचे महावार्तिक।
आदिकृपेचा जणुं संतताभिषेक।
श्रीगुरूपादुकोदयस्तोत्रम्।।१०।।

।।इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्।।
------------------------------